Architektura Podkowy Leśnej

Budynki opowiadają historie

Podwarszawskie miejscowości willowe - miasta ogrody, letniska i uzdrowiska - można uznać za żyjące muzeum architektury przełomu XIX i XX oraz XX wieku.

Każda z miejscowości ma swój niepowtarzalny urok i charakter. Dzięki głęboko zakorzenionej tradycji miasta - ogrody przetrwały zawieruchę wojenną i okres komunizmu, który dążył do zapomnienia wielkich osiągnięć architektonicznych poprzedzającej go epoki. Opierają się wolniej również zmianom przyniesionym w ostatnich latach przez niekontrolowany kapitalizm, który narzucając przymus tak zwanego rozwoju podważa bezcenną wartość otaczającego nas dziedzictwa, które  znika bezpowrotnie zabierając ze sobą naszą tożsamość.

Do dziedzictwa zaliczają się nie tylko pałace, kościoły czy parki wpisane do rejestru zabytków, ale również niepozorne domki, kształt, proporcje i materiał detali architektonicznych takich jak dachówki, dachy, okna i drzwi, klamki i okucia, stare płoty z ozdobnymi furtkami i bramami, ławeczki ogrodowe, baseny, pergole, altany i inne cudowne elementy pamiętające początki miasta i stanowiące jego duszę.

Niestety są one zagrożone całkowitą zagładą.

Historyczne budynki i detal architektoniczny mają decydujacy wpływ na estetykę miasta. Codzienne zabytkowe otoczenie łączy społeczność lokalną z przeszłością; jest dowodem geniuszu przedwojennych rzemieślników, historią sztuki, kultury i techniki.

Stan naszego dziedzictw świadczy o szeroko pojętej kulturze współczesnych mieszkańców miast - ogrodów. Utrata historycznej tkanki poprzez bezsensowne wyburzenia, stopniowe niszczenie, niefachowe, tandetne remonty i „ulepszenia” pozbawi podwarszawskie miasta-ogrody ich genius loci.

Dziedzictwo to powinno być inspiracją podczas projektowania nowych budynków i małej architektury w historycznej miejscowości.

Podróż po architekturze willowej i ogrodowej okołowarszawskich miejscowości rozpoczynamy w mieście - ogrodzie Podkowa Leśna, które jest zagłębiem wspaniałej architektury willowej i ogrodowej okresu międzywojennego.

Materiały przedstawione tutaj zebrane zostały między innymi podczas warsztatów dokumentacji ginącego detalu, które odbyły się we wrześniu 2008 roku pod patronatem INTBAU przy wsparciu Centrum Kultury i Inicjatyw Obywatelskich w Podkowie Leśnej. Zebranie tych wspaniałych maeriałów byłoby niemożliwe bez wsparcia i entujazmu właścicieli opisanych budynków. Projekt realizowaliśmy zainspirowani wcześniejszą współpracą z Misią Leonard, architektem z Nowego Jorku.

Za niniejszy projekt odpowiada Magdalena Prosińska, (Fundacja Dziedzictwo dla Przyszłości). Wiecej o warsztatach i osobach realizujących projekt w opisach budynków i zakładce “Projekty”.